ครอบครัวร้าวฉาน

ฉันวางแผนทริปครอบครัวตามคำขอของแม่ ลูเซีย สวีนีย์ ขณะที่หลีกเลี่ยงเขตอันตราย ลินดา ฮาร์เปอร์ น้องสาวของฉันและฉันถูกซุ่มโจมตีโดยพวกอันธพาล เพื่อปกป้องเธอ ฉันจึงพุ่งเข้าใส่กรงเล็บของพวกมันและถูกผลักตกลงไปในเหมืองเงิน ขณะที่ฉันตกลงไป หลังของฉันถูกกรีดจนถึงกระดูก และเศษเงินฝังลึกเข้าไปในขาขวาของฉัน พิษเงินที่แผดเผาแพร่กระจายอย่างรวดเร็ว เผาผลาญร่างของฉันและหมาป่าของฉัน หมาป่าของฉันกำลังคราง—มันใกล้จะตายแล้ว อย่างไรก็ตาม ในฐานะหัวหน้าผู้รักษาของฝูง แม่ได้รวบรวมผู้รักษาทั้งหมดมาอยู่รอบๆ ลินดาเพื่อตรวจร่างกายเธออย่างละเอียดจากรอยขีดข่วนเล็กน้อย ฉันสะอื้นและอ้อนวอนให้แม่ช่วยฉันก่อน "แม่คะ พิษเกือบจะถึงหัวใจหนูแล้ว หนูทนไม่ไหวแล้วค่ะ" แม่หันกลับมาอย่างไม่พอใจและตะโกนว่า "นี่แกยังจะทะเลาะกับลินดาอีกเหรอ? แกไม่รู้หรือไงว่าเธอเกือบจะถูกกรงเล็บเงินข่วนหน้าแล้วนะ? ฝูงของเราไม่มีหมาป่าที่ไร้หัวใจอย่างแกหรอก!" และในขณะนั้น ฉันได้ยินเสียงครางสุดท้ายของหมาป่าของฉัน มันกำลังบอกลา ในที่สุดฉันก็หลับไปในสายลมหนาว และไม่ตื่นขึ้นมาอีกเลย