
6 ตอน
เมื่อโจนาธาน ชอว์พาภรรยาน้อยที่กำลังตั้งครรภ์คนที่เจ็ดมาหาฉันเพื่อทำคลอด เพื่อนๆ ของเขาเริ่มพนันกันว่าฉันจะพังทลายลงเมื่อไหร่ แต่แม้หลังจากเสียงร้องของทารกดังก้องไปทั่วห้องคลอด พวกเขาก็ไม่เคยได้ยินฉันเสียการควบคุม “เอาเถอะ นี่เป็นครั้งที่เจ็ดแล้ว คุณแน่ใจนะว่าครั้งนี้เธอไม่ได้เลิกกับคุณแล้ว?” โจนาธานยักไหล่ “เธอไม่มีลูก และผมมีมรดกของครอบครัวที่ต้องสืบทอด ผมจะต้องมีลูกกับผู้หญิงคนอื่นเพื่อให้พวกเขาสามารถสืบทอดธุรกิจของครอบครัวได้อยู่ดี ผมอาจจะมีลูกสักสองสามคนตอนนี้และปล่อยให้เธอชินกับมัน” ทันทีที่เขาพูดจบ ฉันก็เดินออกไปพร้อมกับทารกแรกเกิด ตามขั้นตอนปกติ ฉันประกาศว่า “ขอแสดงความยินดีด้วยค่ะ เขาหนักเจ็ดปอนด์ หกออนซ์ ทั้งแม่และลูกสบายดีค่ะ” โจนาธานยิ้มขณะที่เขารับทารกจากอ้อมแขนของฉัน จากนั้น เขายื่นข้อตกลงการหย่าร้างให้ฉัน “เซ็นสิ” เขาออกคำสั่ง “มันเป็นแค่การแสดงเพื่อเอาใจเธอ เธอปฏิเสธที่จะมีลูกคนที่สองของเราเว้นแต่ผมจะหย่ากับคุณก่อน เมื่อลูกคนที่สองเกิด เราก็จะมีลูกแปดคน” ฉันเล่นตามบทบาทเล็กๆ น้อยๆ ของเขามาแล้วเจ็ดครั้ง ครั้งนี้ ฉันเซ็นชื่อโดยไม่ลังเล โจนาธานดูเหมือนจะลืมไปอย่างหนึ่ง ไม่ใช่ว่าฉันไม่มีลูก เราแค่เข้ากันไม่ได้ทางพันธุกรรม ถ้าฉันต้องการลูก ฉันแค่ต้องหาผู้ชายคนอื่น ทำไมฉันจะต้องใช้ชีวิตที่เหลืออยู่กับการเลี้ยงลูกของคนอื่นเพียงเพื่อจะแต่งงานกับเขาต่อไป?
แม่จ๋า หนูเป็นลูกหมาป่าของพ่อ: บทใหม่