ฉันบริจาคไข่เพื่อช็อกโกแลตดูไบ

ตลอดสามปีที่ผ่านมา ฉันเชื่อมาตลอดว่าจอห์นกับฉันยากจน เมื่อเขาพูดถึงช็อกโกแลตดูไบในวัยเด็ก ฉันจึงบริจาคไข่และนำเงินไปซื้อช็อกโกแลตกล่องนั้นให้เขา วันนั้น ฉันได้ยินเขาหัวเราะกับเอเลน่า: เขามีเงินมาตลอดและคิดว่าฉันโง่ ที่สำนักงานใหญ่ของแก๊ง เขาเรียกฉันว่าหลานสาวที่สติไม่ดี ปล่อยให้เอเลน่าแกล้งทำเป็นภรรยาของเขา และบังคับให้ฉันคุกเข่าเมื่อฉันพยายามทวงสร้อยข้อมือของแม่ผู้ล่วงลับคืน แล้วบอสริชาร์ดก็มาถึง ฉันเงยหน้าขึ้นและเรียกเขาว่าพ่อ ฉันเป็นลูกสาวของหัวหน้าแก๊ง และจอห์นถูกดึงเข้ามาในแก๊งก็เพราะพ่อของฉันต้องการให้ฉันมีชีวิตที่ดี ฉันหย่ากับเขา พ่อคืนสร้อยข้อมือให้ฉัน ลงโทษทุกคนที่ทำร้ายฉัน และไล่จอห์นออกไป เขากับเอเลน่าหันมาทะเลาะกันเองและสูญเสียทุกสิ่ง ต่อมาจอห์นมาขอร้องให้ฉันกลับไป ฉันพูดแค่ว่า: ฉันไม่ชอบคุณอีกต่อไปแล้ว ช็อกโกแลตที่ฉันเคยซื้อมาด้วยความเจ็บปวดกลับมาหวานอีกครั้ง—เพราะในที่สุดฉันก็ได้กลับบ้าน