ให้ความตายของฉันเป็นเครื่องสังเวยรักที่จากไป 2

ในวันเกิดของฉัน จูเลียตต์ กริฟฟิน น้องสาวบุญธรรมของฉัน และฉันประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์ เปลวไฟกำลังโหมกระหน่ำตัวฉันอย่างหิวโหย แต่ลีออน ซินแคลร์ คู่หมั้นของฉันกลับชี้ไปที่เบาะหน้าข้างคนขับ “ช่วยจูเลียตต์ก่อน! เธอเป็นโรคหัวใจ!” เมื่อฉันตื่นขึ้นมา ฉันก็เสียโฉมไปหมดแล้ว อย่างมากที่สุด ฉันก็เหลือเวลาอีกเพียงหนึ่งเดือนที่จะมีชีวิตอยู่ ต่อมา ครอบครัวของฉันตัดสินใจว่าจูเลียตต์จะแต่งงานกับลีออนแทนฉัน เพื่อผลประโยชน์ของทั้งสองครอบครัว ลีออนลูบไล้ใบหน้าที่พันผ้าพันแผลของฉันด้วยแววตาที่เจ็บปวด เขาให้คำมั่นกับฉันว่า “เมื่อเธอหายดีแล้ว ตำแหน่งคุณนายซินแคลร์ก็ยังคงเป็นของเธอ” ฉันเพียงแค่ยิ้มและตอบตกลง ฉันยังมอบหุ้นทั้งหมด ทรัพย์สิน และผลงานศิลปะที่ยังไม่ได้ตีพิมพ์ของฉันให้จูเลียตต์เป็นของขวัญก่อนแต่งงาน เพียงเท่านี้ จูเลียตต์ก็กลายเป็นศิลปินชื่อดังด้วยการตีพิมพ์ผลงานศิลปะของฉัน เมื่อนักข่าวสัมภาษณ์แม่ เธอก็ดีใจจนน้ำตาไหล “ฉันดีใจมากที่จูเลียตต์ไม่ใช่คนที่บาดเจ็บสาหัสจากอุบัติเหตุ! ไม่อย่างนั้น เราคงสูญเสียอัจฉริยะไปแล้ว!” ลีออนยังประกาศอย่างเอิกเกริกว่าจูเลียตต์จะเป็นภรรยาเพียงคนเดียวของเขา แต่สิ่งที่พวกเขาไม่รู้ก็คือ อัจฉริยะตัวจริงกำลังจ้องมองพวกเขาอย่างเย็นชาจากมุมหนึ่ง สิ่งที่ฉันได้มอบให้ไปโดยสมัครใจตั้งแต่แรกนั้น แท้จริงแล้วคือเครื่องสังเวยสำหรับการแก้แค้นของฉัน