จันทราอาบเลือด

ฉันเป็นคนทำให้เคน แบล็กวูดใจสลาย เขาเป็นทายาทอัลฟ่า แฟนของฉันตั้งแต่เด็ก และฉันก็ผลักไสเขาอย่างหนักจนเขาต้องหนีไปถึงป้อมปราการทางเหนือ เขาอยู่ที่นั่นเจ็ดปี ตอนนี้เขากลับมาแล้ว เขามีผู้หญิงคนใหม่มาด้วย และพวกเขากำลังจะจัดพิธีผูกพันที่นี่ ในฝูงของเรา สัปดาห์เดียวกันนั้น แม่มดประจำฝูงบอกฉันว่าฉันเหลือเวลาอีกสามเดือนที่จะมีชีวิตอยู่ เมื่อแม่เข็นฉันออกไปข้างนอกเพื่อพบเขา ปากของเคนก็เหยียดยิ้มอย่างโหดร้ายและเยาะเย้ยที่ฉันจำได้ดี ดวงตาที่มืดมิดของเขากวาดมองฉันตั้งแต่หัวจรดเท้า สังเกตเห็นรถเข็น ความผอมของแขนฉัน ความซีดเซียวของใบหน้าฉัน "อืมม์" เขาพูด เสียงต่ำและเฉียบคม "เจ็ดปีแล้วเธอดูเหมือนนรกเลย เดินไม่ได้แล้วเหรอ?" ฉันดึงแขนเสื้อลง ซ่อนรอยแผลเป็น—รอยสีเงินที่เกิดจากการรักษาที่ล้มเหลวมาหลายปี ฉันรักษาน้ำเสียงให้มั่นคง "ฉันล้ม กระดูกหักนิดหน่อย ไม่มีอะไรหรอก" เขาหัวเราะสั้นๆ อย่างเย็นชา "ใช่สิ ยังไงก็ตาม พิธีผูกพันของฉันกำลังจะมาถึง เธอควรจะเป็นเพื่อนเจ้าสาวของวิฟรานะ" ฉันยิ้มตอบกลับไป ฉันเก่งในการยิ้มทั้งที่เจ็บปวดมาหลายปีแล้ว "ขอโทษนะ แต่ฉันกำลังจะไปแล้ว เร็วๆ นี้ ไปที่ที่ไกลๆ" จากนั้นฉันก็ตบมือแม่ แม่ไม่พูดอะไร เพียงแค่จับที่จับรถเข็นแล้วเข็นฉันกลับไปที่บ้าน ฉันไม่ได้มองข้างหลัง