เมื่อนักเลงในโรงเรียนต้องมาเจอกับพี่สาวทั้ง 109 คนของผม 2

ในขณะที่ความโกลาหลเกิดขึ้นใกล้แม่น้ำ แม่ของผมได้ทิ้งผมไว้บนท่อนไม้ที่ลอยอยู่ในน้ำอย่างลับๆ เสียงร้องไห้ของผมดึงดูดความสนใจของฝ่ายที่ชนะ พวกเขาเดินเข้ามาพร้อมกับปืนที่ยกขึ้น และหนึ่งในนั้นก็จ่อปืนพกมาที่หน้าผากของผม “ทำไมเราไม่รับเขามาเลี้ยงล่ะ” ตั้งแต่นั้นมา ผมก็มีพี่สาว 109 คนในครอบครัว ที่บ้าน ผมคือผู้ปกครองที่เอาแต่ใจ แต่ที่โรงเรียน เรื่องราวกลับไม่เป็นเช่นนั้น จิโอวานนี่ รอสซี่ นักเรียนที่ร่ำรวย ได้ต้อนผมเข้ามุมในห้องน้ำพร้อมกับลูกน้องของเขา “แกเป็นแค่นักเรียนที่มีรายได้น้อย ทำไมถึงยังทำตัวหยิ่งผยองกับพวกเราอยู่ได้ การทำให้อากาศเสียมีผลตามมานะ!” เนื่องจากการถูกทำร้ายร่างกายนั้นรุนแรงเกินไป ผมจึงคว้าตัวจิโอวานนี่และกลิ้งลงบันไดไปพร้อมกับเขา เมื่อผมตื่นขึ้นมา มาร์เซลล่า เกรโก คณบดีฝ่ายกิจการนักศึกษา ก็ตำหนิผมอย่างโกรธเคือง “จิโอวานนี่แค่ทำร้ายคุณ เมื่อมีคนพูดจาไม่ดีและลงไม้ลงมือกับคุณ คุณควรจะถามตัวเองว่าคุณทำอะไรผิดไป กล้าดียังไงถึงคิดจะแก้แค้นเขาแทน!” “เรียกผู้ปกครองของคุณมาที่นี่เดี๋ยวนี้ ไม่อย่างนั้นก็อย่าหวังว่าจะได้ออกไป!” ผมขนลุกซู่ทันทีที่ได้ยินคำสั่ง ผู้ปกครองของผม—พี่สาวทั้ง 109 คน—ไม่มีใครเป็นคนธรรมดาเลย และผมก็ใช้ชีวิตปกติมานานกว่าสิบปีเพื่อไม่ให้พวกเธอต้องลำบาก แต่ถ้าปัญหามาถึงหน้าประตูบ้านแล้ว ผมก็ช่วยไม่ได้ “คุณแน่ใจนะว่าอยากเจอผู้ปกครองของฉัน คุณเกรโก?”