เธอแค่พูดเล่นใช่ไหม

ฮาร์เปอร์กับไรลีย์เป็นเพื่อนซี้กันมาตั้งแต่สมัยมัธยมจนถึงมหาวิทยาลัย แต่ฮาร์เปอร์มีความลับอย่างหนึ่ง นั่นคือเธอตกหลุมรักไรลีย์อย่างสุดซึ้ง ทุกครั้งที่ไรลีย์หยอกล้ออย่างโจ่งแจ้งภายใต้หน้ากากของ “ซื้อหนึ่งแถมหนึ่ง” ที่ร้านชานมไข่มุก แกล้งทำเป็นเมา หรือคลานขึ้นเตียงเดียวกัน ฮาร์เปอร์ก็บังคับตัวเองให้คิดเข้าข้างตัวเองว่า “เธอเป็นผู้หญิงแท้ๆ นี่มันก็แค่เรื่องตลก” แต่เพื่อนร่วมห้องของพวกเขากลับมองทะลุปรุโปร่ง และล้อเล่นว่า “แม้แต่สายตาของพวกเขาก็ยังสารภาพ” ความสัมพันธ์แบบผลักไสและดึงดูดของความรักลับๆ นี้เริ่มบานปลายเมื่อเจสัน คู่แข่งทางความรักปรากฏตัวขึ้น ฮาร์เปอร์เสียการควบคุมตัวเองในชั้นเรียนด้วยความหึงหวง; ในห้องหลบหนีสยองขวัญ ทั้งสองคนกระโดดลงไปในหลุม “บูชายัญ” ให้กันและกันโดยไม่ลังเล เมื่อฮาร์เปอร์เพ้อด้วยไข้ เธอก็พลั้งปากสารภาพความรู้สึกที่แท้จริงออกมา อย่างไรก็ตาม ที่คาเฟ่คริสต์มาส เจสันทำให้ฮาร์เปอร์อับอายต่อหน้าสาธารณชน โดยบอกว่าวิธีที่เธอมองไรลีย์นั้น “น่ารังเกียจ” ครั้งนี้ ไรลีย์ไม่หลบอยู่หลังมุกตลกอีกต่อไป เธอหยุดเขา ไล่เขาไปทันที และแกล้งทำเป็นเมาเพื่อล่อฮาร์เปอร์กลับไปที่โรงแรม ในวันส่งท้ายปีเก่า ขณะที่ดอกไม้ไฟระเบิดเหนือท่าเรือ ไรลีย์จูบฮาร์เปอร์และสารภาพอย่างจริงจังว่า “ฉันไม่เคยเป็นผู้หญิงแท้ๆ เลย ฉันชอบเธอมาตั้งแต่บ่ายวันนั้นในโรงเรียนมัธยมตอนที่แสงแดดลอดผ่านนิ้วมือของเธอ ฉันรอมาตลอดเวลานี้—เพื่อให้เธอกล้าหาญ” ความกลัว ความเข้าใจผิด และการต่อสู้เจ็ดปีทั้งหมดจบลงด้วยประโยคง่ายๆ ประโยคเดียว: “สุขสันต์วันปีใหม่นะที่รัก”