คำขอโทษที่สายเกินไป

เช้าวันเกิดครบรอบ 18 ปีของฉัน ฉันทรุดลงในคลินิกของฝูงหลังจากบริจาคเลือดให้เมฟ น้องสาวฝาแฝดของฉันเป็นครั้งที่ 99 เธอถูกสาปมาตั้งแต่เกิด ซึ่งเป็นคำสาปที่ต้องหล่อเลี้ยงด้วยเลือดของฉันเท่านั้น สายสัมพันธ์ที่เรามีมาตั้งแต่ในครรภ์เป็นสิ่งเดียวที่ยับยั้งเวทมนตร์ดำไว้ได้ เมื่อฉันตื่นขึ้น หมอรักษาบอกว่าฉันเป็นโรคไขกระดูกฝ่อ ซึ่งเป็นภาวะหายากที่ไขกระดูกของฉันล้มเหลว การบริจาคเลือดอย่างต่อเนื่องมาหลายปีทำให้ร่างกายของฉันทรุดโทรมลงในที่สุด และหมาป่าของฉัน ออโรรา ก็อ่อนแอเกินกว่าจะต่อสู้กับมันได้ ฉันรีบไปบอกครอบครัว โดยหวังว่าครั้งนี้จะแตกต่างออกไป แต่กลับพบว่าพวกเขากำลังอยู่ที่ร้านเบเกอรี่ สั่งเค้กวันเกิดพิเศษที่มีชื่อเมฟอยู่บนนั้นเท่านั้น พวกเขาลืมวันเกิดของฉันไปโดยสิ้นเชิง ทั้งที่เราเป็นฝาแฝดที่เกิดห่างกันแค่ห้านาที ตอนแรก การเสียสละของฉันได้รับการตอบรับด้วยความรักและคำชื่นชม ตอนนี้ มันก็ไม่ต่างอะไรกับหน้าที่ที่ทุกคนคาดหวัง ครอบครัวของฉันเลือกเมฟมากกว่าฉันมานับครั้งไม่ถ้วนแล้ว ครั้งนี้ ฉันตัดสินใจเลือกตัวเอง ฉันมีเวลาสองสัปดาห์ก่อนที่ฉันจะจากบ้านฝูงนี้และชีวิตของพวกเขาไป สองสัปดาห์เพื่อเตรียมทุกอย่างอย่างเงียบๆ ในขณะที่พวกเขายังคงไม่รู้เรื่อง พวกเขาคงคิดว่าในที่สุดฉันก็รู้หน้าที่ของตัวเองในฐานะแหล่งเลือดของเมฟ แต่พวกเขาจะไม่มีวันรู้ว่าฉันกำลังนับถอยหลังวันที่จะหายไปจากชีวิตของพวกเขาตลอดกาล เมื่อถึงตอนนั้น มันก็จะสายเกินไปแล้ว