บอดี้การ์ดที่ฉันเคยดูถูก กลับกลายมาเป็นสามีของฉัน

ในฐานะลูกสาวคนเดียวของตระกูลมาเฟีย ฉันเรียนรู้ตั้งแต่เด็กว่าความไว้ใจไม่ใช่สิ่งที่ได้มาง่ายๆ เมื่อพ่อป่วย ท่านยื่นคำขาดกับฉันว่า ถ้าอยากสืบทอดตระกูล ฉันต้องแต่งงานก่อน ทุกคนคิดว่าฉันจะเลือกเพื่อนสมัยเด็กอย่าง วินเซนต์ มอเร็ตติ ลูกชายของมือขวาพ่อ แม้แต่ฉันเองก็คิดอย่างนั้น จนกระทั่งชาติที่แล้วที่เขาปล่อยให้ฉันถูกเผาทั้งเป็น พ่อเสียชีวิตจากการซุ่มโจมตี ฉันถูกขังอยู่ในกรงเหล็กที่โกดังร้างริมท่าเรือ ขณะที่เปลวเพลิงกลืนกินทุกสิ่ง ฉันอ้อนวอนวินเซนต์ให้ช่วย เขาอยู่ห่างออกไปสามสิบฟุต กุญแจกรงอยู่แทบเท้าเขา “แคท ตราบใดที่พ่อเธอยังมีชีวิตอยู่ เขาจะไม่มีวันยกตระกูลให้ฉัน นี่ไม่ใช่เรื่องส่วนตัว มันคือธุรกิจ” โซเฟียโอบรอบตัวเขา—เพื่อนสนิทที่ฉันเรียกว่าเพื่อนสนิท เธอยิ้มให้ฉันและบอกว่าจะดูแลทุกอย่างเป็นอย่างดี ก่อนที่ฉันจะหมดสติ ฉันเห็นร่างหนึ่งในชุดดำพุ่งเข้าสู่เปลวเพลิง—อีไลจาห์ บอดี้การ์ดที่ฉันเคยเรียกว่า “ขยะ” และ “หมา” แล้วฉันก็ลืมตาตื่นขึ้นมาหนึ่งเดือนก่อนงานวันเกิดของฉัน คราวนี้ฉันจะมอบตำแหน่งนั้นให้กับคนที่สมควรได้รับมันจริงๆ แต่ทำไมวินเซนต์ถึงคุกเข่าในงานหมั้นของฉัน ร้องไห้และอ้อนวอนให้ฉันแต่งงานกับเขา?