พี่ชายที่ทอดทิ้งฉันไป ตอนนี้กลับมาเสียใจ

วิกตอเรีย โบมอนต์ ทายาทเพียงคนเดียวของตระกูลการเงินที่ทรงอิทธิพลที่สุดในยุโรป ถูกขับไล่ออกจากบ้านของครอบครัวแท้ๆ เหมือนกับขโมยคนหนึ่ง หลังจากคืนที่ต้องนอนขดตัวท่ามกลางพายุฝน เธอได้สาบานไว้ว่า: เมื่อเธอกลับมา จะไม่มีใครทำให้เธอต้องคุกเข่าอีกต่อไป สามปีต่อมา เธอกลับมายังลอสแอนเจลิสในฐานะทายาทที่แท้จริงของตระกูลโบมอนต์ ผู้หญิงที่ขโมยผลงานออกแบบของเธอต้องสูญเสียปริญญา คนที่เอาสร้อยคอของแม่เธอไปต้องสูญเสียทุกสิ่ง และพี่ชายทั้งสามของเธอ—ที่เคยเข้าข้างลูกสาวบุญธรรมและไล่เธอออกไป—ในที่สุดก็ได้รู้ความจริง: ถ้วยรางวัลที่พี่ชายคนโตหวงแหนถูกซ่อมแซมด้วยมือขวาที่พิการของเธอในตอนนี้; เชื้อเพาะเลี้ยงในห้องแล็บที่พี่ชายคนที่สองต้องการถูกรักษาให้รอดโดยการเฝ้าระวังตลอดทั้งคืนของเธอ; โปสเตอร์เปิดตัวของพี่ชายคนที่สามถูกเธอปะติดปะต่อขึ้นมาใหม่ทีละชิ้นส่วนที่แตกสลาย เสียใจงั้นหรือ? เธอไม่สนใจอีกต่อไปแล้ว เมื่อเธอขับไล่ตระกูลเฮย์สทั้งหมดให้ล้มละลายด้วยตัวคนเดียว และเฝ้าดูพี่ชายของเธอถูกนักทวงหนี้ทำร้าย เธอทิ้งไว้เพียงประโยคเย็นชาประโยคเดียวว่า: "พวกเขาไม่มีความหมายอะไรกับฉันอีกต่อไปแล้ว" ในขณะที่เธอหันหลังเดินจากไป เธอไม่ใช่เด็กสาวที่เคยคุกเข่าอ้อนวอนอีกต่อไปแล้ว เธอคือโบมอนต์