การจากลาครั้งสุดท้าย

ภรรยาบังคับให้ผมทำหมัน ไม่ใช่แค่ครั้งเดียว แต่เป็นเก้าสิบเก้าครั้ง ก่อนการผ่าตัดครั้งที่ร้อย หมอมองผมด้วยความสงสารในดวงตาขณะที่ยาชาออกฤทธิ์ไม่เต็มที่ “คุณกิบสันรู้ดีว่าจะทำลายผู้ชายได้อย่างไร” เขาพึมพำ “เธอให้เขาทำหมันเก้าสิบเก้าครั้ง แล้วก็ให้แก้หมันซ้ำแล้วซ้ำเล่า อย่างไรก็ตาม ร่างกายของเขาพังไปนานแล้ว ไม่มีโอกาสมีลูกแล้ว” “น่าจะเป็นเพราะอดีตคนรักของเธอ ได้ข่าวว่าเป็นน้องชายแท้ๆ ของเขา เรื่องอื้อฉาวในครอบครัวที่ร่ำรวยเหล่านี้—เหลือเชื่อจริงๆ” เนื่องจากความผิดพลาดของโรงพยาบาลตอนเกิด ชะตากรรมของผมกับเจฟฟ์ คันนิงแฮมจึงถูกสลับกัน เขาเติบโตมากับครอบครัวคันนิงแฮม ในขณะที่ผมใช้ชีวิตอย่างยากจน หลายปีต่อมา พ่อแม่ของผมพบความจริง รับผมเข้ามาและส่งเจฟฟ์ออกไป ที่แย่กว่านั้นคือ ผมกลายเป็นคู่หมั้นคนใหม่ของวินนี่ กิบสัน ผมเคยถามเธอ แทบจะพูดไม่ออกด้วยความเจ็บปวดว่าทำไมเธอถึงแต่งงานกับคนที่เธอไม่ได้รัก เธอมองผมอย่างสงบ “เพื่อแก้แค้น” เธอพูด “คุณกลับมาบ้านและแย่งที่ของเจฟฟ์ไป เขาคือคนที่ฉันรัก เขาดื่มเหล้าจนตายหลังจากที่คุณกลับมา” แม้แต่พ่อแม่แท้ๆ ของผมก็รู้ว่าเธอกำลังวางยาพิษผม อย่างไรก็ตาม พวกเขากลับทำเป็นไม่รู้ไม่เห็น พวกเขาไม่ได้ทำอะไรเพื่อหยุดเธอ พวกเขารู้ว่าวินนี่ตั้งท้องลูกของเจฟฟ์ด้วยวิธี IVF—วางแผนที่จะเลี้ยงดูเด็กและให้เขาได้รับมรดกของครอบครัว ผมไอเป็นเลือดและทิ้งตัวลงทะเล เมื่อผมลืมตาขึ้นอีกครั้ง ผมก็กลับมาในวันที่ผมได้พบกับพวกเขาเป็นครั้งแรก ครั้งนี้ เมื่อผมเห็นความเศร้าในดวงตาของพวกเขา—ความเศร้าไม่ใช่เพื่อผม แต่เพื่อลูกชายที่พวกเขาสูญเสียไป— ผมเลือกที่จะปล่อยพวกเขาไป