พินัยกรรมหน้าสุดท้าย

ตลอดสามปีที่ผ่านมา พ่อของเธอต้องทนทุกข์ทรมานจากภาวะอัมพาตครึ่งซีกหลังจากการล้มป่วยด้วยโรคหลอดเลือดสมอง ไพเพอร์ ลูกสาวคนเล็กของเขาลาออกจากงานเพื่อมาดูแลพ่อตลอด 24 ชั่วโมง เธอจัดการทุกอย่างตั้งแต่การพยาบาลและการฟื้นฟูร่างกายในแต่ละวัน ไปจนถึงงานบ้านจิปาถะทุกอย่าง การเสียสละครั้งนี้ทำให้เธอต้องสูญเสียความสัมพันธ์และส่งผลกระทบต่อสุขภาพของเธอ โรเบิร์ต พี่ชายคนโตของเธอที่อาศัยอยู่ในซิลิคอนแวลลีย์ไม่ค่อยมาเยี่ยม ส่วนเอลีนอร์ พี่สาวคนรองของเธอก็เอาแต่ถ่ายรูปบ่อยๆ เพื่อสร้างภาพลักษณ์ของลูกสาวที่กตัญญู หลังจากพ่อเสียชีวิต ครอบครัวและเพื่อนฝูงก็มารวมตัวกันเพื่ออ่านพินัยกรรม: ทรัพย์สินตกเป็นของโรเบิร์ต เงินเก็บตกเป็นของเอลีนอร์ และไพเพอร์ไม่ได้รับอะไรเลย ญาติๆ ตำหนิเธอและสั่งให้เธอย้ายออกไปภายในสามวัน ขณะที่ไพเพอร์กำลังเตรียมตัวจะจากไปด้วยความท้อแท้ ทนายความก็เรียกทุกคนให้หยุด เขาเปิดเผยว่าพินัยกรรมมีความยาวสี่หน้า แต่มีเพียงสามหน้าแรกเท่านั้นที่ถูกอ่านออกเสียง หน้าที่สี่จะเปิดเผยได้ก็ต่อเมื่อทุกคนลงนามในเอกสารแล้วเท่านั้น และหน้าสุดท้ายนั้นเกี่ยวข้องกับไพเพอร์