แม่มดคืนชีพ ขอเลือกท่านอา

ในชาติภพก่อน เฮเลีย แม่มดสายเลือดจันทราคนสุดท้ายแห่งตระกูลแอชฟอร์ด มอบทุกสิ่งทุกอย่างให้แดร็กค่อน ทายาทแห่งตระกูลแม่มดธอร์นวูด เป็นเวลาเจ็ดปีที่เธอรับการโจมตีถึงตายแทนเขา ใช้พลังบรรพบุรุษของตระกูลแอชฟอร์ดเพื่อสร้างอิทธิพลให้เขา และทีละก้าว ทีละก้าว ก็ผลักดันเขาขึ้นสู่บัลลังก์ราชาแม่มด แต่แดร็กค่อนกลับเข้าใจผิดคิดว่าแม่มดป่าอย่างนิกซ่าคือผู้ช่วยชีวิตที่แท้จริงของเขา และหลงใหลเธอเหนือสิ่งอื่นใด ในคืนที่จันทร์สีเลือดส่องสว่างที่สุด เขาฉีกคำสาบานเลือดของพวกเขาต่อหน้าสภา และร่วมกับนิกซ่า ตรึงเฮเลียไว้บนแท่นบูชายัญ ตราประทับร้อนแดงเผาไหม้รอยตราคนทรยศลงบนเนื้อของเธอ สายเลือดจันทราที่ฝังลึกอยู่ในตัวเธอถูกฉีกกระชากออกไป แตกสลายเป็นผงเงินที่โปรยปรายไปทั่วท้องฟ้า นิกซ่ายิ้มและบอกเธอว่าสามีของเธอ ครอบครัวของเธอ และทุกสิ่งที่เธอเคยรู้จักจะเป็นของเธอทั้งหมด เมื่อใกล้จะสิ้นใจ ท่านอาของแดร็กค่อน อดีตราชาแม่มดคอธัส ธอร์นวูด ผู้ที่ถูกทั้งตระกูลดูถูกว่าเป็น “ผู้ไร้คทา” ก็พุ่งฝ่าเปลวเพลิงเลือดขึ้นไปบนแท่นประหาร ร่างกายของเขาฉีกขาดและเลือดไหลซึม ปกป้องเธอด้วยร่างกายของเขาเอง เธอเฝ้าดูเขาตายต่อหน้าต่อตา ทำอะไรไม่ได้เลย ในลมหายใจสุดท้าย เฮเลียถวายน้ำตาหยดสุดท้ายแด่เทพีแห่งดวงจันทร์ อ้อนวอนขอโอกาสอีกครั้งเพื่อเริ่มต้นใหม่ เมื่อเธอลืมตาขึ้นอีกครั้ง เฮเลียก็กลับมาที่งานเลี้ยงจันทร์สีเลือด คืนที่เธออายุครบสิบแปดปี ผู้อาวุโสของสภาจันทร์สีเลือดอ่านคำพยากรณ์ของคำสาบานเลือดศักดิ์สิทธิ์ แดร็กค่อนนั่งยิ้มเยาะและภาคภูมิใจ คาดหวังให้เธอร้องไห้และคลานกลับไปหาเขา แต่เฮเลียกลับปฏิเสธการหมั้นหมายต่อหน้าทุกคนในห้องโถง เดินผ่านห้องโถงใหญ่ และข้ามสภาไปยังร่างเงาของคอธัส เธอเปล่งเสียงให้ทุกคนได้ยินว่า “ฉันเลือกเขา” ในชาตินี้ เธอจะปลดผนึกคำสาบานเก่าที่ผูกมัดคอธัสด้วยมือของเธอเอง และฟื้นฟูราชาแม่มดที่แท้จริงกลับคืนสู่บัลลังก์ เธอจะฉีกหน้ากากคุณธรรมจอมปลอมของนิกซ่า และบดขยี้เธอจากจุดสูงสุดกลับลงสู่โคลนตม และเธอจะทำให้แน่ใจว่าเมื่อแดร็กค่อนได้ความทรงจำในชาติภพก่อนกลับคืนมา เขาจะต้องเฝ้าดูเธอยืนเคียงข้างคอธัสบนแท่นราชาแม่มด ปรารถนาตลอดไป ถูกปฏิเสธตลอดไป ผู้ชายที่เธอมอบหัวใจให้ผิดคนในชาติภพก่อน ในชาตินี้ เขาสมควรที่จะคุกเข่าและมองขึ้นไปด้วยความปรารถนาเท่านั้น และผู้ชายที่ถูกลิขิตให้ปกป้องเธอมาตลอด ในที่สุดเธอก็กล้าที่จะจับมือเขาและพูดว่า “ชาตินี้ ให้ฉันเป็นคนปกป้องคุณเอง”