ทายาทลับ ดอนล้างแค้น

พ่อของฉันเป็นหนึ่งในดอนคนแรกๆ ที่ผงาดขึ้นมาจากแก๊งมาเฟียแห่งเนเปิลส์ แม่ของฉันเป็นนักธุรกิจหญิงมือฉมังที่มีชื่อเสียงจนผู้ชายตัวโตยังต้องผวา ตอนฉันอายุสิบขวบ มีใครบางคนกล้าที่จะปล้นเรือขนส่งสินค้าของพ่อ พ่อให้คนหักแขนขาของชายคนนั้นด้วยชะแลง แล้วยัดแหวนทองกำมือหนึ่งลงไปในคอของเขา บอกให้เขานับเงินในขณะที่เขากำลังคลาน ตอนฉันอายุสิบห้า มีผู้หญิงเจ้าเล่ห์บางคนพยายามที่จะจับพ่อของฉัน แม่ของฉันจ้างแมงดาที่สกปรกที่สุดจากท่าเรือ ส่งเธอลงไปที่บาร์ในตรอกซอยของมาร์กเซย และบอกให้เธอหาทางเอาตัวรอดเอง ส่วนฉัน – ฉันเติบโตมากับการวิ่งเล่นไปทั่วถนนในเนเปิลส์ราวกับว่าฉันเป็นเจ้าของมัน ลูกชายของทุกครอบครัวต่างรู้ดีว่าต้องเรียกฉันว่าคุณหนูเฟอร์รันเต้ และไม่กล้าแตะต้องฉัน แล้วฉันก็ได้พบกับเขา ชายหนุ่มที่หยาบกระด้างและเงียบขรึม เพิ่งปลดประจำการจากกองทัพ เพื่อเขา ฉันวางมีดลง เปลี่ยนผ้าไหมเป็นผ้าฝ้ายธรรมดา และติดตามเขากลับไปยังเมืองชายฝั่งเล็กๆ ที่ไม่มีอะไรเลยอย่างปอร์โต สกูโร วันนี้แม่สามีและสามีของฉันลงไปที่โกดังท่าเรือเพื่อยุติข้อพิพาท พวกเขาจับหน้าแม่สามีฉันกดลงไปในถังปลาเน่า พวกเขาเตะซี่โครงสามซี่ของสามีฉันหัก ฉันจ้องมองปลาเค็มที่ฉันกำลังหั่นอยู่บนเขียงในครัว หัวเราะอย่างเย็นชา และฟันมีดลงไปอย่างแรงจนไม้โอ๊กแตกเป็นสองท่อน จากนั้นฉันก็โทรหาเบอร์ส่วนตัวของพ่อ