เดิมพันว่าฉันจะกลับมาอ้อนวอน แต่ฉันจากไปพร้อมทุกสิ่ง

วันที่ฉันรู้ว่าตัวเองท้องลูกแฝด ฉันเห็นคู่ของฉัน อัลฟ่าวิกโก พาหมาป่าตัวเมียอีกตัวไปตรวจครรภ์ ฉันยืนแข็งทื่ออยู่กับที่ รายงานการตั้งครรภ์ขยำอยู่ในกำมือ คืนนั้น เขามองฉันด้วยแววตาเย็นชา ชายคนเดียวกันที่เคยจูบทุกส่วนของร่างกายฉัน ชายคนเดียวกันที่สาบานว่าเขาเป็นของฉันคนเดียว “เธออุ้มลูกของฉัน หมาป่าของเธอไม่มั่นคง เธอจะต้องชงยาบำรุงให้เธอทุกวัน” “เธออ่อนไหว เธอหลับไม่ได้ถ้าไม่มีกลิ่นของฉัน ดังนั้นย้ายของไปปีกตะวันตก ทำห้องให้เธอ” คฤหาสน์หลังใหญ่เงียบสงัดราวกับความตาย หมาป่าของฉันหอน—เสียงกรีดร้องที่เจ็บปวด ความเจ็บปวดจากพันธะคู่ของเราฉีกกระชากจิตวิญญาณของฉัน แต่ฉันไม่ได้หลั่งน้ำตาแม้แต่หยดเดียว ฉันแค่หยิบกระเป๋าเดินทางที่จัดไว้แล้วอย่างใจเย็นและเดินไปที่ประตู ยามพยายามหยุดฉัน แต่วิกโกไม่แม้แต่จะเงยหน้าขึ้นมอง “เธอจะกลับมา” เขาพูด พลางหมุนไวน์ในแก้ว ความหยิ่งผยองของอัลฟ่าแสดงออกมาอย่างเต็มที่ “สามวัน นั่นคือทั้งหมดที่เธอจะทนได้ หมาป่าของเธอจะคลุ้มคลั่งถ้าไม่มีสัมผัสของฉัน เธอจะคลานกลับมาอ้อนวอน” สมาชิกฝูงและพันธมิตรที่มาร่วมพิธีของเราหัวเราะเสียงดัง บางคนถึงกับเดิมพันต่อหน้าฉัน เดิมพันเหมืองแร่ออโรร่ามูลค่าล้านดอลลาร์ พวกเขาเดิมพันว่าฉันจะถูกฉีกเป็นชิ้นๆ ด้วยความกลัวที่จะกลายเป็นคนนอกรีตและจะคุกเข่าอ้อนวอนวิกโกให้รับฉันกลับเข้าฝูงก่อนเที่ยงคืน แต่พวกเขาไม่รู้เลย พ่อผู้ให้กำเนิดของฉันได้ส่งสัญลักษณ์ประจำตระกูลของเรามาอย่างลับๆ แล้ว ฝูงของฉันกำลังรออยู่แล้ว ครั้งนี้ ฉันจะทำลายพันธะของเราให้ขาดสะบั้น