เมื่อความยุติธรรมมาเยือน

เมื่อฉันกลับมายังตระกูลคอสเตลโลในฐานะลูกสาวที่หายสาบสูญไปนาน ฉันสวมเสื้อผ้าเก่าของน้องสาวบุญธรรม และคนขับรถของครอบครัวก็มารับแค่เธอเท่านั้น ถึงกระนั้นพวกเขาก็ยังรู้สึกผิดต่อลูกสาวที่พวกเขาเลี้ยงดูมาในช่วงที่ฉันไม่อยู่ ดังนั้นเมื่อรัฐบาลเปิดตัวระบบความยุติธรรม พวกเขาจึงลงทะเบียนทั้งครอบครัวก่อนที่ฉันจะทันได้กระพริบตา พ่อของฉันถอนหายใจด้วยความโล่งอก “ด้วยระบบนี้ที่บังคับใช้ความเท่าเทียมกันอย่างสมบูรณ์ บริทนีย์จะไม่ต้องทนทุกข์ทรมานอีกต่อไป” แม่ของฉันจับมือฉัน เสียงของเธอไม่เปิดโอกาสให้โต้แย้ง “ลูกกลับมาบ้านและขโมยทุกสิ่งทุกอย่างที่เป็นของเธอ นั่นไม่ยุติธรรมกับบริทนีย์” พี่ชายของฉันไม่แม้แต่จะซ่อนความดูถูก “ฉันยอมรับน้องสาวแค่คนเดียวเท่านั้น เธอได้มากกว่าที่เธอสมควรได้รับแล้ว อย่าลองดี” ฉันกินอาหารเหลือในขณะที่เธอมีเชฟส่วนตัว ฉันเหงื่อออกในตู้เสื้อผ้าในขณะที่เธอนอนในห้องสวีทที่ออกแบบมาเป็นพิเศษ ฉันเกือบจะหัวเราะ เมื่อระบบเริ่มทำงาน พวกเขาต่างหากที่เป็นฝ่ายพังทลายลง