เมื่อรักต้องหลีกทาง

ตอนที่เรากำลังจะไปสวนสนุก ดรูว์แฟนเบต้าของฉันพาผู้หญิงคนหนึ่งกับลูกสาวของเธอมาด้วย พอดีว่าที่นั่งในรถไม่พอ ดรูว์บอกให้ฉันลงไปและยกที่นั่งให้พวกเธอ “ลอร่ามีลูกมาด้วย ให้พวกเธอไปก่อนนะ เดี๋ยวฉันจะกลับมารับทีหลัง” เขาพูด ฉันก้าวลงจากรถอย่างใจเย็นและมองดูรถที่ค่อยๆ เคลื่อนตัวออกไป สามชั่วโมงต่อมา พวกเขามาถึงสวนสนุกเพื่อดูดอกไม้ไฟและงานเลี้ยง เมื่อเพื่อนถามดรูว์ว่าทำไมเขายังไม่กลับมารับฉัน ดรูว์กำลังช่วยลอร่าจุดพลุขนาดใหญ่อย่างใจเย็น เขาไม่ได้รีบร้อนเลยและยังพูดอีกว่า “ไม่เป็นไรหรอกถ้าฉันจะไปรับเซียนน่าทีหลัง เธอไม่ว่าอะไรหรอก ฉันจะปลอบเธอนิดหน่อย เธอก็จะหายโกรธ” ความโกรธใช้ได้ผลกับคนที่แคร์ใครบางคนเท่านั้น พ่อ แม่ และพี่ชายของฉันไม่เคยแคร์ และตอนนี้ แม้แต่ดรูว์ก็ไม่แคร์อีกต่อไป ถึงเวลาแล้วที่ฉันจะต้องจากไปตลอดกาล