คิดว่าสวนผลไม้ของฉันให้ผลผลิตน้อย พอฉันไปแล้วจะร้องไห้ทำไม

เฉินม่อ นักศึกษาหัวกะทิจากมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ กลับมายังบ้านเกิดเพื่อเริ่มต้นธุรกิจ เขาทำสัญญาเช่าที่ดินเพื่อปลูกผลไม้ ช่วยให้ชาวบ้านในหมู่บ้านหนานซานหลุดพ้นจากความยากจนและร่ำรวยขึ้น ทุกปีเขาจ่ายค่าเช่าที่ดินพร้อมเงินปันผลให้ชาวบ้าน ช่วยให้หมู่บ้านก้าวไปสู่ชีวิตที่ดีขึ้น แต่ชาวบ้านกลับโลภมากและยืนกรานที่จะเพิ่มส่วนแบ่ง เมื่อเฉินม่อปฏิเสธ พวกเขาก็ร่วมกันโค่นต้นไม้ผลและขับไล่เขาไปอย่างไร้หัวใจ เฉินม่อรู้สึกท้อแท้จึงจากไป และหมู่บ้านต้าหว่านที่อยู่ใกล้เคียงก็เชิญเขาไปพัฒนาที่นั่นอย่างจริงใจ เมื่อไม่มีการสนับสนุนทางเทคนิค หมู่บ้านหนานซานก็ไม่รู้วิธีบำรุงดินและปลูกพืชอย่างสุ่มสี่สุ่มห้า ทำให้ต้นกล้าจำนวนมากตาย ดินแน่นและเป็นกรด ตกอยู่ในสถานการณ์ที่เลวร้าย ชาวบ้านเสียใจอย่างสุดซึ้งและกลืนความภาคภูมิใจลงไป ขอโทษและอ้อนวอนให้เฉินม่อกลับมา เมื่อนึกถึงความเมตตาในอดีต เฉินม่อก็ตั้งเงื่อนไขและกลับมายังหมู่บ้าน เขา