หย่าแล้วฉันก็กลายเป็นเมียเจ้าพ่อมาเฟีย

ในวันที่ฉันเซ็นใบหย่า ฉันถูกสั่งให้ออกไปโดยไม่มีอะไรติดตัวเลย เมื่อฉันเดินออกจากคฤหาสน์เครน ฉันมีเงิน 26 ดอลลาร์ในกระเป๋าและไม่มีที่ปลอดภัยให้ไป โทรศัพท์ของฉันแบตใกล้หมดเมื่อมีข้อความจากเพื่อนร่วมชั้นเก่าปรากฏขึ้นบนหน้าจอ เป็นลิงก์ไปยังประกาศรับสมัครงานแบบลับๆ 【รับสมัครผู้ดูแลเด็กหญิง/ชาย 3 คน พักอาศัยในบ้าน มีอาหาร เงินเดือน และการคุ้มครองให้】 ฉันหยุดที่คำว่า 'การคุ้มครอง' แค่มีที่ซุกหัวนอน มีอาหาร และที่ที่พวกเครนไม่สามารถตามหาฉันเจอได้ ก็ถือว่าดีกว่าที่ฉันมีในคืนนั้นแล้ว ที่อยู่พาฉันไปที่ประตูเหล็กของคฤหาสน์เก่าแก่แห่งหนึ่งบนถนนโกลด์โคสต์ในชิคาโก หลังจากที่พ่อบ้านเปิดประตู ฉันถึงได้รู้ว่าใครเป็นคนลงประกาศนั้น ดันเต้ เบลลันดี เจ้าพ่อแห่งตระกูลอาชญากรรมอิตาลีที่เก่าแก่ที่สุดในชิคาโก ฉันแค่อยากมีที่พักเท่านั้น แต่ไม่รู้ทำไม ฉันกลับกลายเป็นแม่ตามกฎหมายของลูกๆ เบลลันดีทั้งสามคน และเป็นภรรยาตามสัญญาของดันเต้ เบลลันดีเอง ต่อมา อดีตสามีของฉัน เซบาสเตียน เครน ยืนอยู่ตรงหน้าฉันด้วยความเย่อหยิ่งไม่แยแสเช่นเคย และถามว่า “ตอนนี้เธอรู้แล้วใช่ไหมว่าเธอคิดผิด” ก่อนที่ฉันจะตอบ ลูกแฝดสามก็ก้าวมายืนอยู่ข้างหน้าฉัน ลิเวียตัวน้อยเกาะขาฉันไว้ ดวงตาของเธอแดงก่ำ “แม่ของหนูไม่ได้ผิด!” พี่ชายทั้งสองคนยืนอยู่ข้างๆ เธอ จ้องมองเซบาสเตียนอย่างไม่ลดละ ดันเต้วางมือข้างหนึ่งที่เอวของฉัน เสียงของเขาเย็นชาพอที่จะทำให้บรรยากาศรอบข้างหนาวเหน็บ “คุณเครน ภรรยาของผมไม่จำเป็นต้องอธิบายอะไรกับผู้ชายที่สูญเสียสิทธิ์ในการพูดคุยกับเธอไปแล้ว”