
4 ตอน
"ค่ำคืนที่โลหิตย้อมจันทร์สีชาด ยังคงเป็นฝันร้ายชั่วนิรันดร์ที่ตามหลอกหลอนเอลาร่า เธอคือราชินีหมาป่าโบราณผู้ทรงอำนาจที่สุดในรอบหมื่นปี ได้รับพรด้วยสายเลือดที่ไม่มีใครเทียบได้ ซึ่งทำให้สัตว์ร้ายทั้งหลายเกรงขาม และปกครองอาณาจักรแห่งรัตติกาลทั้งหมด แต่เธอกลับตกเป็นเหยื่อของผู้ที่เธอไว้วางใจเหนือสิ่งอื่นใด เคน นักรบชั้นยอดที่เธอได้เลื่อนตำแหน่งด้วยตัวเอง ผู้เป็นคนสนิทที่เธอไว้วางใจให้คุ้มกันด้านหลัง และบำรุงเลี้ยงด้วยทรัพยากรทั้งหมดของเผ่า ได้แทงดาบตรงเข้าสู่หัวใจของเธอ ในช่วงที่เผ่าของพวกเขากำลังรุ่งเรืองถึงขีดสุด เมื่อสิ่งมีชีวิตทั้งปวงต่างก้มหัวยอมจำนน ความเจ็บปวดแสนสาหัสจากคมดาบนั้นเทียบไม่ได้กับการแตกสลายของหัวใจ เธอเฝ้ามองชายหนุ่มที่ครั้งหนึ่งเคยคุกเข่าต่อหน้าเธอด้วยความภักดีอย่างสุดซึ้ง ดวงตาของเขาตอนนี้กลับเย็นชาและไร้ความปรานี เธอเห็นเขาเป็นผู้นำกองทัพกบฏสังหารหมู่ในวิหารหมาป่าอันศักดิ์สิทธิ์ และเฝ้าดูเผ่าหมาป่าที่เคยรุ่งโรจน์ล่มสลายในชั่วข้ามคืน ดินแดนของพวกเขาจมดิ่งลงในแม่น้ำแห่งเลือด ด้วยลมหายใจสุดท้าย เธอได้ยินเสียงทุ้มต่ำที่เฉยเมยของเขา ปราศจากความรักใคร่แม้แต่น้อย มีเพียงคำสั่งอันเย็นชา: “สังหารราชินี ยึดครองอาณาจักร” ความเกลียดชังอันไร้ขอบเขตกลืนกินจิตวิญญาณของเธอ เผาผลาญเธอจนถึงแก่น แต่ความมุ่งมั่นที่จะแก้แค้นของเธอก็ไม่เคยสั่นคลอน โชคชะตาให้โอกาสครั้งที่สองแก่เธอ เกิดใหม่จากเลือดและเถ้าถ่าน เมื่อเธอลืมตาขึ้นอีกครั้ง เอลาร่าได้ละทิ้งสายเลือดราชวงศ์หมาป่าโบราณที่ครอบงำ กดข่มความเฉียบคมและความสง่างามสูงสุดทั้งหมดของเธอ เธอแปลงร่างเป็นหญิงสาวมนุษย์ที่บอบบางและถ่อมตน ซ่อนความแค้นที่เดือดพล่านในดวงตา ลบทุกร่องรอยของตัวตนราชินีคนก่อน และควบคุมความภาคภูมิใจที่ไม่ยอมแพ้ของเธอ เธอปลอมตัวเป็นมนุษย์ธรรมดาที่ขี้อาย อาศัยอยู่ชายขอบของอาณาเขตหมาป่าที่ตอนนี้อยู่ภายใต้การควบคุมของเคนอย่างสมบูรณ์ เคนในวันนี้ไม่ใช่ยอดนักรบที่เคยพึ่งพาเธออีกต่อไปแล้ว เขาได้ยึดบัลลังก์ของเธอและขึ้นเป็นอัลฟ่าลอร์ดผู้ไร้ข้อโต้แย้งของเผ่าหมาป่าทั้งหมด ปกครองดินแดนอันกว้างใหญ่ด้วยอำนาจเด็ดขาดเหนือชีวิตและความตายของเผ่าพันธุ์ของเขา
พ่อของฉันคือราชันย์หมาป่า