
4 ตอน
ฉันกับน้องสาว ลิเดีย มิลเลอร์ ได้เกิดใหม่ในเผ่าสัตว์ป่าอย่างไม่คาดฝัน เทพสัตว์ป่าให้เราเลือกอัตลักษณ์ สองทางเลือก ทางเลือกแรกคือการเป็นสาวสัตว์ป่าที่มีพละกำลังมหาศาลและรูปร่างสูงใหญ่กำยำ ทางเลือกที่สองคือการเป็นนักบุญหญิงที่มีความสามารถในการสืบพันธุ์ข้ามสายพันธุ์และรูปร่างที่เย้ายวนงดงาม ในชาติที่แล้ว ลิเดียเลือกเป็นสาวสัตว์ป่าเพื่อความอยู่รอด ส่วนฉันเป็นนักบุญหญิงที่บอบบาง เธอถูกสัตว์ป่าในเผ่าดูถูกเพราะไม่เป็นผู้หญิงพอ ในขณะที่ฉันได้ครอบครองหัวใจของสัตว์ป่าที่แข็งแกร่งและหล่อเหลาที่สุดสามคนในเผ่าด้วยรูปร่างที่บอบบางของฉัน ฉันกลายเป็นที่รักที่พวกเขาหวงแหนที่สุด ในที่สุด พวกเขาก็ขึ้นปกครองป่าดึกดำบรรพ์ และฉันก็ได้รับเกียรติอันไม่มีที่สิ้นสุดในฐานะนักบุญหญิงของพวกเขา ด้วยความริษยา ลิเดียผลักฉันลงไปในบึงพิษตอนที่ไม่มีใครเห็น ด้วยเรี่ยวแรงเฮือกสุดท้าย ฉันแทงหนามพิษเข้าที่ตัวเธอ และเราก็ตายพร้อมกัน เมื่อฉันลืมตาขึ้นมาอีกครั้ง เรากลับมาอยู่ในช่วงเวลาที่เทพสัตว์ป่าขอให้เราเลือกอีกครั้ง คราวนี้ ลิเดียรีบคว้าอัตลักษณ์นักบุญหญิงไปก่อน “เอลล่า คราวนี้ฉันจะเป็นนักบุญหญิงเอง ในเมื่อฉันสงสารเธอมาก ฉันจะยกสัตว์ป่าพิการที่ไร้สมรรถภาพทั้งสามตัวนั้นให้เธอ” ฉันกัดฟันกลั้นความยินดีที่พลุ่งพล่านอยู่ในใจ การเป็นเครื่องมือในการสืบพันธุ์มันวิเศษตรงไหนกันเล่า? ในสังคมดึกดำบรรพ์ ความแข็งแกร่งคือทุกสิ่ง
รักที่กัดกิน เจ็บที่ยังฝังใจ