แค้นรักอลวน ยัยอัลฟ่าขอเอาคืน

ในฝูงของเรา หมาป่าทุกตัวมีโอกาสเพียงครั้งเดียวในชีวิตที่จะใช้น้ำยาวิเศษเพื่อเสริมสร้างความสามารถของหมาป่า แต่น้ำยาวิเศษนี้จะมีประสิทธิภาพก็ต่อเมื่อปรุงด้วยตัวเองเท่านั้น ในชาติที่แล้ว แม้ว่าฉันจะเป็นโอเมก้าธรรมดา แต่ฉันก็ทำงานทั้งวันทั้งคืนเพื่อปรุงน้ำยาวิเศษเสริมพลังหมาป่าของฉันเพื่อเป็นแกมมาของฝูง แต่ในวันคัดเลือก หลังจากที่ฉันแปลงร่างเป็นหมาป่า ฉันก็ควบคุมตัวเองไม่ได้ หมาป่าของฉันหมอบลงแทบเท้าของวิกตอเรีย หลานสาวของเบต้าคนปัจจุบัน ท่ามกลางเสียงเชียร์ของฝูงทั้งหมด วิกตอเรียได้เป็นแกมมาคนใหม่ ในขณะเดียวกัน ฉันถูกทุบตีและเยาะเย้ย ทุกคนอ้างว่าฉันขโมยน้ำยาวิเศษของวิกตอเรีย นั่นเป็นเหตุผลที่ฉันไม่สามารถควบคุมหมาป่าของฉันได้ พวกเขาตัดมือทั้งสองข้างของฉันและโยนฉันลงไปในเหมืองเงิน ฉันตายอย่างทรมานในหลุมเงินนั้น กระดูกของฉันถูกกัดกร่อนด้วยเงิน จนกระทั่งลมหายใจสุดท้าย ฉันก็ยังไม่เข้าใจว่าน้ำยาวิเศษที่ฉันปรุงเองจะทำให้หมาป่าของฉันยอมจำนนต่อวิกตอเรียได้อย่างไร เมื่อฉันลืมตาขึ้นอีกครั้ง ฉันกลับมาหนึ่งสัปดาห์ก่อนการคัดเลือกแกมมาของฝูง ครั้งนี้ ฉันสละสิทธิ์ในการแข่งขันและเข้าป่าเพียงลำพังเพื่อฝึกฝนการต่อสู้ เบต้าริชาร์ดยืนอยู่ที่ประตูบ้านที่ว่างเปล่าของฉัน ถามฉันผ่านการเชื่อมโยงทางจิตว่าทำไมฉันถึงออกจากฝูงในช่วงเวลาสำคัญเช่นนี้ ในขณะเดียวกัน ฉันกำลังถอดเครื่องรางป้องกันของฉัน แปลงร่างเป็นหมาป่าเพียงลำพังเพื่อต่อสู้ในอาณาเขตของหมาป่าเร่ร่อน