จากหมาป่าพเนจร สู่ราชินีลูน่า

ในวันครบรอบห้าปีของเรา อัลฟ่าเลียมไม่ได้ให้อะไรฉันเลยนอกจากรอยปกป้องธรรมดาๆ คืนนั้นเอง เขากลับจัดพิธีผูกพันกับเซราฟิน่า หมาป่าสาวที่เป็นรักแรกของเขา ฉันปฏิเสธที่จะยอมรับ เขากล่าวหาว่าฉันไร้เหตุผล “การผูกพันของฉันกับเซราฟิน่าก็เพื่ออนาคตของฝูง ไม่ใช่เพราะฉันยังมีความรู้สึกกับเธอ” “เธอมันก็แค่คนธรรมดา รอยของฝูงฉันยังไม่พออีกเหรอ? นี่คือบททดสอบสุดท้ายของเธอ เอเลน่า และเธอก็สอบตก” ฉันเดินจากไป และเขาก็หันไปขอเซราฟิน่าแต่งงาน ห้าปีต่อมา เราได้พบกันอีกครั้งที่โรงแรมหรูที่สภาอัลฟ่ากำหนด ฝูงของเขากำลังจะกลายเป็นมหาอำนาจ และเขาก็มีเซราฟิน่าในชุดผ้าไหมสีเงินยวงคล้องแขนอยู่ เมื่อเขาเห็นฉันที่เต็มไปด้วยทรายและยืนอยู่กลางน้ำพุประดับของโรงแรม เขาก็ขมวดคิ้ว “เอเลน่า” เขาเยาะเย้ย “ตอนนั้นเธอดูถูกการปกป้องของฉัน ดูสภาพเธอตอนนี้สิ ฉันพนันได้เลยว่าเธอหาฝูงไหนในเมืองนี้ที่ยอมรับมนุษย์ไม่ได้หรอก” “และอย่าคิดว่าการแสดงออกที่น่าสมเพชนี้จะทำให้ฉันรับเธอกลับมา” ฉันไม่สนใจเขา จี้หินพระจันทร์ล้ำค่าของลูกชายฉัน ซึ่งเป็นของขวัญที่เขาเจอตอนเดินเล่นชายหาด ได้หลุดลงไปในน้ำพุ เจ้าตัวน้อยเสียใจมาก และฉันต้องหามันให้เจอ