ลาก่อนเจ้าพ่อของฉัน

วินเชนโซ โมเร็ตติเป็นมหาเศรษฐีด้านการเงินที่อายุน้อยที่สุดของสโตนเฮเวน—เจ้าพ่อเทคโนโลยีผู้ควบคุมอาณาจักรพันล้านดอลลาร์ ปรากฏบนหน้าปกนิตยสารธุรกิจในฐานะตำนานยุคใหม่ แต่มีเพียงไม่กี่คนเท่านั้นที่รู้ความจริง: เขายังเป็นเจ้าพ่อผู้โหดเหี้ยมที่ควบคุมมาเฟียชายฝั่งตะวันออก สำหรับเขาแล้ว ความมั่งคั่งและอำนาจเป็นเพียงเบี้ยในเกม และฉันล่ะ? ฉันเป็นแค่เบี้ยอีกตัวที่ถูกใช้เพื่อรักษาเสถียรภาพของพันธมิตรครอบครัวที่เปราะบาง ตลอดสิบปีที่เราแต่งงานกัน เขาหลับนอนกับเพื่อนของฉัน เพื่อนร่วมงานของฉัน... ทุกคนที่ฉันเคยไว้ใจ แล้วเช้าวันหนึ่ง ขณะที่ฉันพาลูกน้อยวัยหนึ่งเดือนไปตรวจสุขภาพตามปกติ เซียนนา นิวตัน ภรรยาน้อยคนล่าสุดของเขา ก็ขับรถชนฉัน ลูกร้องไม่หยุด ฉันอ้อนวอนให้เธอพาเราไปโรงพยาบาล และเมื่อวินเชนโซมาถึง เขามองฉันด้วยความดูถูกเหยียดหยาม “อิซาเบลลา” เขาเยาะเย้ย “เธอเรียนรู้ที่จะจัดฉากอุบัติเหตุตั้งแต่เมื่อไหร่? “แม้ว่าเธอจะตายที่นี่ ฉันก็จะไม่กระพริบตา” จากนั้นเขาก็จับมือเซียนนาแล้วเดินจากไปโดยไม่เหลียวหลัง เมื่อฉันถูกนำส่งโรงพยาบาล เด็กในอ้อมแขนของฉันก็ขาดอากาศหายใจ เมื่อได้ยินข่าว แม่ของฉันก็หัวใจวาย เธอไม่รอด ฉันหมดสติไปสองวัน เมื่อฉันตื่นขึ้นมาในที่สุด ฉันพบว่าวินเชนโซไม่เคยมาเยี่ยมเลย แต่พ่อของเขา เรนาโต โมเร็ตติ ราชาที่แท้จริงของอาณาจักรโมเร็ตติ ยืนอยู่ข้างเตียงของฉัน ฉันมองเขาอย่างสงบแล้วพูดว่า “ปล่อยฉันไปเถอะ ไม่ว่าฉันจะติดหนี้ครอบครัวของคุณเท่าไหร่ ฉันได้ชดใช้คืนเต็มจำนวนด้วยสองชีวิตแล้ว” ต่อมา เจ้าพ่อคนเดียวกันที่เคยดูถูกฉันก็คุกเข่าลงต่อหน้าฉัน อ้อนวอนให้ฉันกลับบ้าน แต่ฉันไม่ใช่ผู้หญิงที่รอคอยอย่างเงียบๆ และแตกสลายเพื่อรอให้เขาเปลี่ยนใจอีกต่อไป ฉันคือภรรยาของเจ้าพ่อที่หันหลังกลับและไม่เคยเหลียวหลังอีกเลย