พอแล้วกับการรอคอยความรัก

พ่อแม่เคยเลี้ยงดูฉันเหมือนเจ้าหญิง ซื้อบ้านหลังใหญ่ให้ฉัน ตากฝนไปซื้อเค้กให้ฉัน และถ่ายรูปเก็บรอยยิ้มของฉันไว้เต็มอัลบั้มก่อนที่ฉันจะอายุครบห้าขวบ หลังจากน้องสาวเกิด ฉันลดอุณหภูมิเครื่องปรับอากาศลงแค่หนึ่งองศาเพื่อให้น้องเย็นสบาย แต่แม่กลับตบหน้าฉันแล้วขังฉันไว้ในตู้เย็น พร้อมพูดว่า "อยู่ในนั้นจนกว่าจะสำนึกผิด" พวกเขาลืมปลดล็อก แต่ตอนอายุห้าขวบ ฉันหนีออกมาไม่ได้ เหมือนกับที่ฉันหนีจากการถูกลืมไม่ได้ เพื่อนบ้านของเราเป็นคนพังประตูเข้ามาช่วยฉัน พ่อแม่คิดว่าฉันตายไปแล้ว และเมื่อพวกเขาเห็นฉันกลับมา พวกเขาก็ร้องไห้ฟูมฟาย ขอร้องให้ฉันยกโทษให้