ฉันไม่ใช่คนไร้ค่า

ก่อนที่ออกัสต์ แคดเวลล์ แฟนของฉันจะตีตราฉัน เราไปจดทะเบียนคู่ที่กรมกิจการฝูง โดยไม่พูดอะไรสักคำ เขากลับให้คนโยนฉันออกจากสำนักงานอย่างไม่คาดคิด จากนั้นเขาก็เดินเข้ามาพร้อมกับเพื่อนสมัยเด็กของเขา เขาไม่แม้แต่จะกระพริบตาเมื่อเห็นฉันนั่งอยู่บนพื้น ตัวสั่นด้วยความไม่เชื่อ “ลูกของเฮลีย์ต้องเป็นส่วนหนึ่งของฝูงออเรลิส วิธีที่ดีที่สุดและเร็วที่สุดคือให้เธอจดทะเบียนคู่กับมนุษย์หมาป่าจากฝูงออเรลิส ทันทีที่เราตัดขาดพันธะคู่ ฉันจะสร้างพันธะคู่กับเธอ” ทุกคนคิดว่าฉันที่กำลังคลั่งรักจะรอเขาอีกแค่หนึ่งเดือนเท่านั้น ท้ายที่สุด ฉันก็รอมาเจ็ดปีแล้ว แต่คืนนั้น ฉันก็ทำสิ่งที่ไม่คาดคิดเช่นกัน ฉันยอมรับพันธะคู่ที่พ่อแม่จัดให้ และจากไปอย่างเงียบๆ ยังฝูงไลเมเรียน หายไปจากชีวิตของเขาโดยสิ้นเชิง สามปีต่อมา ฉันกลับมายังฝูงเดิมเพื่อเยี่ยมครอบครัว ไรเดอร์ เวย์แลนด์ คู่ของฉัน ตอนนี้เป็นประธานไลแคน เนื่องจากมีการประชุมสภาเร่งด่วน เขาจึงจัดให้คนมารับฉันที่สนามบิน ฉันไม่เคยคิดเลยว่า “คนนั้น” จะเป็นออกัสต์ ทันทีที่เขาเห็นฉัน สายตาของเขาก็จับจ้องไปที่กำไลที่เปล่งประกายบนข้อมือของฉันทันที “นี่ไม่ใช่ของปลอมของกำไลที่ไรเดอร์ เวย์แลนด์ ประธานไลแคน ใช้เงินสองล้านดอลลาร์ซื้อให้คู่ของเขาหรอกหรือ? ไม่คิดเลยว่าเธอจะกลายเป็นคนหลงตัวเองขนาดนี้หลังจากผ่านไปเพียงไม่กี่ปี” “เธอก่อความวุ่นวายมามากพอแล้วใช่ไหม? ถึงเวลากลับแล้ว ลูกของเฮลีย์ถึงวัยเรียนแล้ว เธอสามารถรับผิดชอบการรับส่งได้” ฉันลูบไล้กำไลบนข้อมือเบาๆ เขาไม่รู้เลยว่านี่เป็นกำไลที่ถูกที่สุดที่ไรเดอร์เคยให้ฉัน