จุมพิตศพฉัน

แค่ฉันลืมพาคนรักของคู่ของฉันกลับมา ปล่อยเธอไว้คนเดียวในป่าเป็นเวลาสามชั่วโมง เขาก็โกรธจัดและโยนฉันลงไปในบ่อน้ำร้างกลางชนบทที่รกร้างว่างเปล่า "เธอต้องรับรู้ถึงความทรมานที่เบลินดาต้องเผชิญ" บ่อน้ำลึกและแคบ บังคับให้ฉันต้องขดตัวในร่างหมาป่า ฉันพยายามหายใจ ฉันอ้อนวอนขอความเมตตาและขอการอภัย อย่างไรก็ตาม สิ่งที่เขาทำคือดุด่าฉันอย่างเย็นชา "อยู่ที่นั่นและสำนึกผิดในบาปของเธอ เธอจะเข้าใจศักดิ์ศรีที่ลูน่าต้องมีก็ต่อเมื่อเธอได้รับบทเรียนจากเรื่องนี้" เขาออกคำสั่งให้คนของเขาปิดบ่อน้ำด้วยก้อนหินขนาดใหญ่ ฉันส่งเสียงหอนและคำรามอย่างเจ็บปวดขณะที่ฉันตะกายขึ้นไปข้างบน อย่างไรก็ตาม ฉันก็ตกลงมาซ้ำแล้วซ้ำเล่า ผนังบ่อน้ำเต็มไปด้วยรอยเล็บของฉัน ฉันทำแบบนี้ต่อไปจนกระทั่งฉันไม่สามารถส่งเสียงได้จากลำคอที่แห้งผากของฉัน … ครึ่งเดือนต่อมา หัวใจของคู่ของฉันอ่อนลงเมื่อเขาเห็นของขวัญวันเกิดที่ฉันเตรียมไว้ล่วงหน้าสำหรับเขา เขาตัดสินใจยุติการลงโทษของฉัน โดยที่เขาไม่รู้เลยว่าหนอนและงูได้กัดกินร่างกายของฉันจนจำไม่ได้แล้วที่ก้นบ่อน้ำ