ความตายของฉันจะโศกเศร้ากับความรักที่ฉันสูญเสียไป

ในวันเกิดของฉัน จูเลียตต์ กริฟฟิน น้องสาวบุญธรรมของฉัน และฉันประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์ เปลวไฟกำลังโหมกระหน่ำฉันอย่างหิวโหย แต่ลีออน ซินแคลร์ คู่หมั้นของฉันกลับชี้ไปที่เบาะหน้าข้างคนขับ “ช่วยจูเลียตต์ก่อน! เธอเป็นโรคหัวใจ!” เมื่อฉันตื่นขึ้นมา ฉันก็เสียโฉมไปหมดแล้ว ฉันเหลือเวลาอีกแค่หนึ่งเดือนเท่านั้นที่จะมีชีวิตอยู่ ต่อมา ครอบครัวของฉันตัดสินใจว่าจูเลียตต์จะแต่งงานกับลีออนแทนฉันเพื่อผลประโยชน์ของทั้งสองครอบครัว ลีออนลูบไล้ใบหน้าของฉันที่พันผ้าพันแผลด้วยแววตาที่เจ็บปวด เขาให้คำมั่นสัญญากับฉันว่า “เมื่อเธอหายดีแล้ว ตำแหน่งคุณนายซินแคลร์ก็ยังคงเป็นของเธอ” ฉันแค่ยิ้มและตอบตกลง ฉันยังมอบหุ้น ทรัพย์สิน และผลงานศิลปะที่ยังไม่ได้ตีพิมพ์ทั้งหมดของฉันให้จูเลียตต์เป็นของขวัญก่อนแต่งงาน เพียงแค่นั้น จูเลียตต์ก็กลายเป็นศิลปินชื่อดังด้วยการตีพิมพ์ผลงานศิลปะของฉัน เมื่อนักข่าวสัมภาษณ์แม่ เธอก็ดีใจจนน้ำตาไหล “ฉันดีใจมากที่จูเลียตต์ไม่ใช่คนที่ได้รับบาดเจ็บสาหัสจากอุบัติเหตุ! ไม่อย่างนั้นเราคงสูญเสียนักอัจฉริยะไปแล้ว!” ลีออนยังประกาศอย่างเอิกเกริกอีกว่าจูเลียตต์จะเป็นภรรยาเพียงคนเดียวของเขา แต่สิ่งที่พวกเขาไม่รู้ก็คือนักอัจฉริยะตัวจริงกำลังจ้องมองพวกเขาอย่างเย็นชาจากมุมหนึ่ง สิ่งที่ฉันได้มอบให้ไปโดยสมัครใจตั้งแต่แรกนั้น แท้จริงแล้วเป็นเครื่องบูชาเพื่อการแก้แค้นของฉัน