
5 ตอน
วันที่ห้าหลังจากผมเกิดมาบนโลกนี้ แม่แท้ๆ ของผมเลือกที่จะทิ้งผมไป แต่ผมไม่แน่ใจว่าเธอคิดอะไรอยู่ตอนที่เลือกสถานที่ เพราะเธอทิ้งผมไว้ที่หน้าประตูบ้านของตระกูลเบียงโคจริงๆ เมื่อสาวสวยของตระกูลสังเกตเห็นผม พวกเธอก็รีบขมวดคิ้ว "ทำไมเราไม่รับเขาเข้ามาล่ะ?" ตั้งแต่นั้นมา ผมก็มีพี่สาว 109 คนในครอบครัว ที่บ้าน ผมเป็นจอมซนที่ปกครองท่ามกลางพี่สาวของผม เพื่อไม่ให้พวกเธอต้องลำบาก ผมใช้ชีวิตปกติมานานกว่าสิบปี นั่นคือ จนกระทั่งผมเจอการกลั่นแกล้งในโรงเรียนมัธยม จิโอวานนี รอสซี นักเรียนร่ำรวย ต้อนผมจนมุมในห้องน้ำโดยมีลูกน้องของเขายืนขนาบข้าง พวกเขาไม่เพียงแต่เทน้ำเย็นใส่ผมและฉีกเสื้อผ้าของผมออก แต่พวกเขายังใช้โทรศัพท์ถ่ายรูปหน้าผมอีกด้วย "แกจ้องอะไรวะ? แกมันแค่นักเรียนรายได้น้อย ทำไมยังทำเป็นวางท่าอยู่กับพวกเรา? เหมือนกับขยะอย่างแกจะเข้ามหาวิทยาลัยได้!" แต่เนื่องจากการถูกทำร้ายนั้นรุนแรงเกินไป ผมจึงตะโกนสุดเสียงขณะที่ดึงจิโอวานนีและกระโดดลงมาจากชั้นสามพร้อมกับเขา เมื่อผมตื่นขึ้น มาร์เซลลา เกรโก พยาบาลของโรงเรียนก็ดุผมอย่างโกรธจัด "จิโอวานนีแค่ซ้อมแก แล้วแกก็วางแผนจะฆ่าเขาเลยเหรอ? แกไม่ควรจะสำนึกผิดบ้างเหรอเวลาคนอื่นด่าและแตะต้องแก? กล้าดียังไงถึงคิดจะแก้แค้นเขาแทน!" "ฉันต้องการให้แกเรียกผู้ปกครองของแกมาที่นี่เดี๋ยวนี้! ถ้าแกทำไม่ได้ภายในวันนี้ แกก็ไม่ต้องหวังว่าจะได้ออกไปไหน!" ผมขนลุกซู่ทันทีที่ได้ยินคำสั่ง ผมถามอย่างอ่อนแรงว่า "คุณแน่ใจนะว่าอยากเจอผู้ปกครองของผม คุณเกรโก?"
รักที่กัดกิน เจ็บที่ยังฝังใจ