เมษาอาลัยรัก

ทุกวันโกหกเดือนเมษายน แฟนของฉันจะร่วมมือกับเพื่อนสมัยเด็กของเขาเล่นตลกที่แสนโหดร้าย โดยแกล้งทำเป็นขอฉันแต่งงาน ปีที่แล้ว ฉันสวมแหวนเข้าที่นิ้วด้วยความหวังเต็มเปี่ยม ทันใดนั้น กลไกก็รัดแน่น ความเจ็บปวดแล่นไปทั่วทั้งมือ ฉันกรีดร้อง เขาขอโทษหลังจากนั้นและสัญญาว่าปีนี้ การขอแต่งงานจะเป็นเรื่องจริง ด้วยเหตุนี้ ฉันจึงแต่งตัวอย่างพิถีพิถัน เชื่อเขา แต่กลับต้องเจอหน้าเต็มไปด้วยเค้ก เขาเอื้อมมือมาเช็ดครีมออกจากหน้าฉันอย่างอ่อนโยน ราวกับว่ามันเป็นแค่เรื่องตลกที่ไม่เป็นอันตราย อย่างไรก็ตาม ครั้งนี้ฉันถอยออกมาหนึ่งก้าว หลังจากความผิดหวังหกครั้ง ฉันเลือกที่จะเดินจากไป แล้วทำไมสุดท้ายแล้ว เขาถึงเป็นฝ่ายที่จมอยู่กับความเสียใจ?