เดือนสุดท้ายที่ไร้เจ้านาย

นี่เป็นปีที่เก้าแล้วที่ฉันกับดันเต้ได้ทำตามธรรมเนียม “เดือนที่ไร้เจ้านาย” ทายาทของตระกูลโครินนี่เชื่อว่าสิ่งนี้จะทำให้ความสัมพันธ์ของเรายืนยาวขึ้น หนึ่งเดือนหลังจากวันครบรอบที่เราคบกันในแต่ละปี เขาจะเป็นอิสระ และเราจะไม่อยุ่งเกี่ยวกัน หากเราคนใดคนหนึ่งเจอคนที่เหมาะสมกว่า เราก็จะอวยพรให้กันและกัน หากไม่เจอ เราก็จะกลับไปเป็นเหมือนเดิมหลังจากผ่านไปหนึ่งเดือน ชายหนุ่มในตระกูลรอบตัวฉันกำลังฉีดแชมเปญอย่างสนุกสนาน “เพื่ออิสรภาพอีกปี! ขอแสดงความยินดีกับอันเดอร์บอสของเราที่ได้กลับมาเป็นโสดอีกครั้ง!” “การพนันของตระกูลเปิดแล้ว! วางเดิมพันทางซ้ายถ้าคุณคิดว่าพวกเขายังจะแต่งงานกัน และทางขวาถ้าคุณคิดว่ามันจบลงแล้ว!” ท่ามกลางควันซิการ์ที่คลุ้งไปหมด ฉันนั่งอยู่ตรงมุมโซฟาหนัง เป็นผู้สังเกตการณ์ที่เย็นชา ราวกับว่าเรื่องตลกทั้งหมดนี้ไม่เกี่ยวข้องกับฉัน มือของดันเต้โอบรอบเอวของสการ์เล็ตต์ขณะที่เขาเดินผ่านฉันไป กระซิบว่า “อย่าคิดอะไรนะ เธอจะเป็นดอนน่าคนเดียวของฉันเสมอ” “ฉันเป็นว่าว ไม่ว่าฉันจะบินไปไกลแค่ไหน สายป่านก็ยังอยู่ในมือคุณเสมอ” ฉันกดนิ้วที่เย็นเฉียบลงบนหน้าท้องที่นูนขึ้นเล็กน้อย สีหน้าของฉันว่างเปล่า ดันเต้ ครั้งนี้ที่โต๊ะพนันของตระกูล ฉันจะวางเงินเดิมพันที่ “จุดจบ” ฉันจะหายไปจากโลกของคุณอย่างสมบูรณ์ สายป่านว่าวที่คุณภูมิใจนักหนาน่ะเหรอ? คืนนี้ฉันจะตัดมันด้วยตัวเอง