
4 ตอน
ในงานฉลองครบรอบแต่งงานปีแรกของพวกเรา ฉันล้มลงกับพื้น—หน้าคว่ำลงบนพรมแดง หายใจหอบเหมือนปลาขาดน้ำ คาร์โล ปิปิโน สามีของฉัน โอบแขนรอบตัวจิอันนา แวร์เด อดีตคนรักสมัยเด็กของเขา จิบแชมเปญและหัวเราะ จิอันนารู้ว่าฉันแพ้ถั่ว ดังนั้น เธอจึงราดน้ำสลัดเฮเซลนัทลงบนอาหารทุกอย่าง แค่คำเดียวเท่านั้น คอของฉันก็ตีบตัน ปอดของฉันก็ร้อนผ่าว และผื่นก็ขึ้นเหมือนพลุแตก ฉันเอื้อมมือไปหายาแก้แพ้—แต่กลับได้ M&M ที่ละลายแล้วเต็มกำมือแทน จิอันนาหัวเราะเมื่อเห็นหน้าฉัน “เซอร์ไพรส์! คาร์โลสลับยาของเธอ ซีเรียสเลยนะ เซียน่า แค่ถั่วเม็ดเดียวเนี่ยนะ? ดราม่าไปไหม?” ฉันเลื่อนตัวลงจากเก้าอี้ หายใจฟืดฟาด ในขณะที่ฝูงชนกำลังเดิมพันกันว่า “การแสดง” ของฉันจะนานแค่ไหน “คาร์โล... ยาของฉัน...” ฉันพูดเสียงแหบ “ได้โปรดเถอะ ฉันกำลังจะตาย” เขาถอนหายใจอย่างรำคาญ “โอ้โห เธอช่างดราม่าจริงๆ ทำไมผู้หญิงถึงชอบแกล้งตายเพื่อเรียกร้องความสนใจนะ? เธอก็รู้ว่าฉันรักเธอ แค่หยุดการแสดงนี้ได้แล้ว” ตอนนั้นเอง หัวใจของฉันก็แตกสลายเร็วกว่าปอดของฉันเสียอีก ฉันหยุดอ้อนวอน ส่งสัญญาณขอความช่วยเหลือ โทรหาครอบครัวที่แท้จริงของฉัน
รักที่กัดกิน เจ็บที่ยังฝังใจ