
4 ตอน
ฉันกับน้องสาวเกิดใหม่ในวันที่เรากำลังจะถูกส่งไปเป็นเครื่องสังเวยให้ปีศาจ ในวันนั้น สามีของเรา เทพแห่งวารีและเทพแห่งอัคคี ได้มาช่วยเราไว้ แต่คราวนี้ โดยไม่มีการปรึกษาหารือกัน เราทั้งคู่ตัดสินใจเลือกทางเดียวกัน เราปฏิเสธความช่วยเหลือของพวกเขาและเสนอตัวเป็นเครื่องสังเวยให้ปีศาจเอง ในชาติที่แล้ว หลังจากที่พวกเขาช่วยเราไว้ ปีศาจได้จับศิษย์สาวของเทพแห่งวารีไปเป็นตัวแทน สุดท้ายเธอก็ถูกถลกหนังและฉีกกระดูกตายอย่างโหดเหี้ยมและน่าเศร้าสลด เพราะเหตุนั้น เทพแห่งวารีและเทพแห่งอัคคีจึงเกลียดชังฉันกับน้องสาวอย่างมาก พวกเขาปล่อยข่าวลือว่าเราเป็นสองบุปผาแห่งหายนะ ผู้ที่ถูกลิขิตให้ทำลายโลก และบีบบังคับเราจนวิญญาณของเราถูกทำลายสิ้น เมื่อฉันลืมตาขึ้นอีกครั้ง ฉันกับน้องสาวได้ย้อนเวลากลับมายังช่วงเวลาที่ปีศาจจับตัวเราไปครั้งแรก เราสบตากันแล้วประกาศต่อหน้าทุกคนว่า "เรายินดีที่จะเป็นเครื่องสังเวยของจอมมารและราชาปีศาจ พาเราไปเถอะ" เทพแห่งวารีและเทพแห่งอัคคีจากไปพร้อมกับศิษย์สาวของพวกเขา ซึ่งไม่ได้รับอันตรายใดๆ พวกเขารู้สึกโล่งใจที่ในที่สุดก็ได้ปกป้องคนที่พวกเขารักอย่างแท้จริงได้สำเร็จ กว่าจะรู้ตัวว่าทำผิดพลาดไปก็สายเกินไปแล้ว พวกเขาจมดิ่งอยู่ในความเสียใจ
รักที่กัดกิน เจ็บที่ยังฝังใจ