อยากได้แหวนฉันเหรอ? คุกเข่าสิ

ฉันคือไอซา บอร์เจีย ลูกสาวของดอนผู้ทรงอิทธิพลที่สุดในคอร์วินา พ่อของฉันกังวลว่าฉันจะแต่งงานกับผู้ชายผิดคนด้วยความหุนหันพลันแล่น ท่านจึงจัดการให้ฉันหมั้นกับลูก้า ทายาทผู้กำลังรุ่งเรืองของตระกูลมาริโน่ มันเป็นการแต่งงานที่ถูกจัดขึ้น แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าฉันจะไม่มีสิทธิ์ออกความเห็นเลย อย่างน้อยที่สุดฉันก็สามารถเลือกแหวนที่ฉันชอบจริงๆ ได้ ดังนั้นฉันจึงไปที่งานประมูลของมาเฟีย เมื่อแหวนเพชรปรากฏขึ้นเป็นอัญมณีชิ้นสุดท้ายของค่ำคืน ฉันก็ยกป้ายขึ้น ก่อนที่ค้อนจะถูกทุบลง เสียงหยิ่งผยองก็ดังมาจากข้างหลังฉัน "คนบ้านนอกอย่างเธอคิดว่าจะมาแข่งกับฉันได้เหรอ? ทำตัวเองให้ดีแล้วก็ไปซะ" ห้องประมูลเงียบไปสองสามวินาที เสียงเดียวที่ดังขึ้นคือเสียงชัตเตอร์กล้องที่ดังไปทั่วห้อง ฉันหันไปและเห็นผู้หญิงคนหนึ่งในชุดราตรีโอต์กูตูร์สีทอง ปากของเธอยิ้มอย่างสบายๆ ราวกับว่าเธอเป็นเจ้าของสถานที่ ก่อนที่ฉันจะได้พูดอะไร ผู้จัดการประมูลก็รีบปิดการประมูล "ขายแล้ว! ขอแสดงความยินดีกับคุณโซเฟีย โลเปซ ที่ชนะการประมูลชิ้นสุดท้าย Eternal Star!" คิ้วของฉันขมวดเข้าหากัน และความโกรธก็พุ่งขึ้นมาในอก "คุณปิดการประมูลเร็วเกินไป! คุณทำตามกฎที่นี่บ้างไหม?" โซเฟียหันกลับมาและมองฉันตั้งแต่หัวจรดเท้า สายตาของเธอคมกริบราวกับใบมีด "กฎเหรอ?" เธอหัวเราะอย่างเย็นชา "เอาเถอะ ฉันเป็นน้องสาวบุญธรรมคนโปรดของลูก้า มาริโน่ ที่นี่ ฉันเป็นคนกำหนดกฎเอง!" ฉันอดไม่ได้ที่จะหัวเราะ ช่างบังเอิญอะไรอย่างนี้ เธอคือน้องสาวบุญธรรมของคู่หมั้นฉันนี่เอง ฉันหยิบโทรศัพท์ออกมาแล้วโทรหาเขา "ลูก้า น้องสาวบุญธรรมของคุณเพิ่งแย่งแหวนหมั้นที่ฉันเลือกไป คุณจะจัดการเรื่องนี้ยังไง?"