อยากได้แหวนฉันเหรอ? คุกเข่าสิ 2

ฉันคือไอซา บอร์เจีย ลูกสาวของดอนผู้ทรงอิทธิพลที่สุดในคอร์วินา พ่อของฉันกังวลว่าฉันจะแต่งงานกับผู้ชายผิดคนด้วยอารมณ์ชั่ววูบ เขาจึงจัดการให้ฉันหมั้นกับลูก้า ทายาทผู้กำลังรุ่งเรืองของตระกูลมาริโน นี่คือการแต่งงานที่ถูกจัดเตรียมไว้ แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าฉันจะไม่มีสิทธิ์ออกเสียงเลย อย่างน้อยที่สุดฉันก็สามารถเลือกแหวนที่ฉันชอบจริงๆ ได้ ดังนั้นฉันจึงไปที่งานประมูลของมาเฟีย เมื่อแหวนเพชรปรากฏขึ้นเป็นอัญมณีชิ้นสุดท้ายของค่ำคืน ฉันก็ยกป้ายขึ้น ก่อนที่ค้อนจะตกลง เสียงหยิ่งผยองดังมาจากข้างหลังฉัน "คนบ้านนอกอย่างเธอคิดว่าจะแข่งกับฉันได้เหรอ? ทำตัวเองให้ดีแล้วก็ไปซะ" ห้องประมูลเงียบไปสองสามวินาที เสียงเดียวที่ได้ยินคือเสียงชัตเตอร์กล้องที่ดังไปทั่วห้อง ฉันหันไปเห็นผู้หญิงคนหนึ่งในชุดราตรีโอต์กูตูร์สีทอง ปากของเธอยิ้มอย่างสบายๆ ราวกับว่าเธอเป็นเจ้าของสถานที่ ก่อนที่ฉันจะพูดอะไรได้ ผู้จัดการประมูลก็รีบปิดการประมูล "ขายแล้ว! ขอแสดงความยินดีกับคุณโซเฟีย โลเปซ ที่ชนะการประมูลชิ้นสุดท้าย ดาวนิรันดร์!" คิ้วของฉันขมวดเข้าหากัน และความโกรธก็พุ่งขึ้นในอก "คุณปิดการประมูลเร็วเกินไป! คุณทำตามกฎที่นี่บ้างไหม?" โซเฟียหันกลับมามองฉันตั้งแต่หัวจรดเท้า สายตาของเธอคมกริบราวกับใบมีด "กฎเหรอ?" เธอหัวเราะอย่างเย็นชา "เอาเถอะ ฉันเป็นน้องสาวบุญธรรมคนโปรดของลูก้า มาริโน ที่นี่ ฉันเป็นคนกำหนดกฎเอง!" ฉันอดไม่ได้ที่จะหัวเราะ ช่างบังเอิญอะไรอย่างนี้ เธอคือน้องสาวบุญธรรมของคู่หมั้นฉันนี่เอง ฉันหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาแล้วโทรหาเขา "ลูก้า น้องสาวบุญธรรมของคุณเพิ่งฉกแหวนหมั้นที่ฉันเลือกไป คุณจะจัดการเรื่องนี้ยังไง?"